Τι να πει κανείς για την εικόνα της Εθνικής στα προκριματικά και τις δύο ήττες από τους ερασιτέχνες των Νήσων Φερόε.Εντάξει,έγινε μία φορά λες η κακιά στιγμή σε όλους μπορεί να συμβεί,δύο φορές όμως υπάρχει πρόβλημα και μάλιστα σημαντικό,Πρίν ένα χρόνο ακριβώς η Εθνική ήταν στους 16 του Παγκοσμίου Κυπέλλου και μία ανάσα από τους 8.Μέσα σε δύο μήνες άλλαξαν πολλά και κυρίως η αγωνιστική εικόνα.Δεν θα σταθώ στο ότι ήρθε ο Ρανιέρι και όπως αποδείχθηκε ήταν μέγα λάθος προσπαθώντας να αλλάξει τελείως σιγά σιγά το στιλ της ομάδας που τόσα χρόνια στηρίζονταν σε αυτό και έτσι έρχονταν οι επιτυχίες,ούτε στο αν ήταν λάθος ή σωστή η πρόσληψη ρου Μαρκαριάν που θεωρητικά ήταν και αυτή αποτυχημένη.Άλλωστε δεν μπορούσε να κάνει και πολλά πράγματα.Έγινε αυτό που γίνεται συνήθως στους συλλόγους που κινδυνεύουν και επιλέγουν κάποιον για να βγάλει το φίδι από την τρύπα.Αν δεν τα καταφέρει δεν σημαίνει ότι δεν είναι καλός προπονητής.Το χρονικό διάστημα που είχε για να την συμμαζέψει ήταν μικρό και είναι μία ομάδα που δεν την διαλέγεις σε διαλέγει,έτσι είναι οι Εθνικές.Καταλήγω λοιπόν στο συμπέρασμα πως πρέπει να έχεις παίκτες.Η Ελλάδα δεν έχει.Όχι ότι δεν έχει καλούς αλλά αυτούς που χρειάζεται,παίκτες με εμπειρία που έχουν βιώσει τον ανταγωνισμό και την πίεση στο πετσί τους και όταν χρειαστεί θα είναι εκείνοι που θα τραβήξουν την ομάδα από το χέρι.Πολλοί λένε πως έχουμε παίκτες που αγωνίζονται σε μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.Ισχύει αλλά σε τι ομάδες αγωνίζονται.Οι Ταχτσίδης και Κονέ αγωνίζονται σε Βερόνα και Ουντινέζε αντίστοιχα.Και?Δεν μπορούνε να νιώσουν την πίεση που υπάρχει όταν κάνεις πρωταθλητισμό.Παλέυουν για την κατηγορία που θα την σώσουν νωρίς και μετά παίζουν για την πάρτη τους.Ο Κατσουράνης ,ο Κάρα,ο Μπασινάς στην ηλικία τους έπαιρναν τις ομάδες τους από το χέρι και τις οδηγούσαν προς το πρωτάθλημα.Θα μου πείς Ελλάδα και Ιταλία δεν είναι το ίδιο αλλά ξανά λέω είναι οι ευθύνες.Όσοι αγωνίζονται στην Ιταλία παίρνουν τις ομάδες τους από το χέρι και είναι οι μεγάλοι πρωταγωνιστές?Μέσα σε όλα τα άλλα οι πρώην διεθνείς αγωνιζόταν και στην ευρώπη κάνοντας εξαιρετικές εμφανίσεις,μεγάλες πορείες και επιτυχίες απέναντι σε μεγάλες ομάδες.Υπήρχε ανταγωνισμός υπήρχε πίεση και ήξεραν να το διαχειριστούν όλο αυτό.Δεν υπάρχει ένας τέτοιος παίκτης σήμερα.Ο Φετφατζίδης που αγωνίστηκε βασικός έχει χρόνια να παίξει μπάλα,ούτε στον Ολυμπιακό έπαιζε ούτε τώρα στην Κιέβο.Ο Μήτρογλου μετά τον τραυματισμό του είναι άλλος άνθρωπος,ο Νίνης παίζει τους τελευταίους δύο μήνες ενώ είχε μείνει αρκετό καιρό χωρίς ομάδα,ο Τοροσίδης παίζει όποτε δεν έχουν ποιόν να βάλουν στη Ρώμα,ο Σταφυλίδης στην Τσάμπιονσιπ(καλύτερα να έπαιζε στον Ατρόμητο),από τον Καρέλλη μην περιμένεις πολλά ενώ οι μόνοι που έπαιζαν ήταν οΜανωλάς και ο Παπασταθόπουλος και ο δεύτερος δεν ήταν πάντα στις βασικές επιλογές του Κλόπ.Δείτε λίγο τους Ελβετούς με τον Σακίρι να είναι αυτός που τους οδηγεί στο EURO και παίκτες όπως ο Λιχτστάινερ και Ινλέρ που πρωταγωνιστούν στα πρωταθλήματα που αγωνίζονται.Ακόμα και ο Τσάκα που είναι ένα νέο παιδί του χρόνου θα αγωνίζεται στο Τσάμπιονς Λίγκ.Οι Αυστριακοί έχουν ένα παίκτη σαν τον Αλάμπα και άλλες ομάδες και δεν αναφέρομαι στα μεγάλα ονόματα.Ακόμα και οι αλλαγές μας ήταν το ντεμπούτο του Κολοβού και του Φούντα σε ένα παιχνίδι που χάναμε.Τόσα χρόνια εμείς είχαμε τις επιτυχίες και εκείνοι βρίσκονταν στην αφάνεια γιατί είχαμε του κατάλληλους.Η αλήθεια είναι πως αυτή η Εθνική δεν αγαπήθηκε ποτέ από κανένα.Γιουχάραμε το τρόπο παιχνιδιού της ομάδας,τους παίκτες όπως τον Κατσουράνη και τον Σαμαρά,προπονητές και όλους αυτούς τους άμπαλους που οδήγησαν στην κορυφή την Ελλάδα.Όταν έβλεπα τον αγώνα έλεγα που είναι ο Σάντος,ο Σαμαράς και ο Κάρα,που είναι το χειρότερο ποδόσφαιρο του κόσμου και οι νίκες με 1-0.Δεν παίζαμε θεαματικό ποδόσφαιρο αλλά αυτό μπορούσαμε και αυτό είχαμε μάθει και αυτό πρέπει να συνεχίζουμε να κάνουμε και σε όποιον αρέσει.Σε όποιον δεν αρέσει μπορεί να κάθεται και να βλέπει να χάνουμε δύο φορές από τα Νησιά Φερόε και να μας κοροϊδεύει όλη η Ευρώπη και ίσως νιώσουν ευχαρίστηση.Έχω την εντύπωση πως έχουμε έρθει στην προ EURO 2004 εποχή.Για όσους την έζησαν ξέρουν πόσο σημαντικές ήταν όλες αυτές οι επιτυχίες τα τελευταία δώδεκα χρόνια.Για όσους δεν την έζησαν καλό θα ήταν να ακούσουν κάποιον που γνωρίζει και μετά να μιλήσει.Για κάποιους ο Ολυμπιακός ,ο Παναθηναϊκός ,η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ είναι όλος τους ο κόσμος.Κολλημένα μυαλά στο έτος 2015 και συνεχίζουμε......Η Εθνική που όλοι μισήσαμε
Δευτέρα 15 Ιουνίου 2015
Τι να πει κανείς για την εικόνα της Εθνικής στα προκριματικά και τις δύο ήττες από τους ερασιτέχνες των Νήσων Φερόε.Εντάξει,έγινε μία φορά λες η κακιά στιγμή σε όλους μπορεί να συμβεί,δύο φορές όμως υπάρχει πρόβλημα και μάλιστα σημαντικό,Πρίν ένα χρόνο ακριβώς η Εθνική ήταν στους 16 του Παγκοσμίου Κυπέλλου και μία ανάσα από τους 8.Μέσα σε δύο μήνες άλλαξαν πολλά και κυρίως η αγωνιστική εικόνα.Δεν θα σταθώ στο ότι ήρθε ο Ρανιέρι και όπως αποδείχθηκε ήταν μέγα λάθος προσπαθώντας να αλλάξει τελείως σιγά σιγά το στιλ της ομάδας που τόσα χρόνια στηρίζονταν σε αυτό και έτσι έρχονταν οι επιτυχίες,ούτε στο αν ήταν λάθος ή σωστή η πρόσληψη ρου Μαρκαριάν που θεωρητικά ήταν και αυτή αποτυχημένη.Άλλωστε δεν μπορούσε να κάνει και πολλά πράγματα.Έγινε αυτό που γίνεται συνήθως στους συλλόγους που κινδυνεύουν και επιλέγουν κάποιον για να βγάλει το φίδι από την τρύπα.Αν δεν τα καταφέρει δεν σημαίνει ότι δεν είναι καλός προπονητής.Το χρονικό διάστημα που είχε για να την συμμαζέψει ήταν μικρό και είναι μία ομάδα που δεν την διαλέγεις σε διαλέγει,έτσι είναι οι Εθνικές.Καταλήγω λοιπόν στο συμπέρασμα πως πρέπει να έχεις παίκτες.Η Ελλάδα δεν έχει.Όχι ότι δεν έχει καλούς αλλά αυτούς που χρειάζεται,παίκτες με εμπειρία που έχουν βιώσει τον ανταγωνισμό και την πίεση στο πετσί τους και όταν χρειαστεί θα είναι εκείνοι που θα τραβήξουν την ομάδα από το χέρι.Πολλοί λένε πως έχουμε παίκτες που αγωνίζονται σε μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.Ισχύει αλλά σε τι ομάδες αγωνίζονται.Οι Ταχτσίδης και Κονέ αγωνίζονται σε Βερόνα και Ουντινέζε αντίστοιχα.Και?Δεν μπορούνε να νιώσουν την πίεση που υπάρχει όταν κάνεις πρωταθλητισμό.Παλέυουν για την κατηγορία που θα την σώσουν νωρίς και μετά παίζουν για την πάρτη τους.Ο Κατσουράνης ,ο Κάρα,ο Μπασινάς στην ηλικία τους έπαιρναν τις ομάδες τους από το χέρι και τις οδηγούσαν προς το πρωτάθλημα.Θα μου πείς Ελλάδα και Ιταλία δεν είναι το ίδιο αλλά ξανά λέω είναι οι ευθύνες.Όσοι αγωνίζονται στην Ιταλία παίρνουν τις ομάδες τους από το χέρι και είναι οι μεγάλοι πρωταγωνιστές?Μέσα σε όλα τα άλλα οι πρώην διεθνείς αγωνιζόταν και στην ευρώπη κάνοντας εξαιρετικές εμφανίσεις,μεγάλες πορείες και επιτυχίες απέναντι σε μεγάλες ομάδες.Υπήρχε ανταγωνισμός υπήρχε πίεση και ήξεραν να το διαχειριστούν όλο αυτό.Δεν υπάρχει ένας τέτοιος παίκτης σήμερα.Ο Φετφατζίδης που αγωνίστηκε βασικός έχει χρόνια να παίξει μπάλα,ούτε στον Ολυμπιακό έπαιζε ούτε τώρα στην Κιέβο.Ο Μήτρογλου μετά τον τραυματισμό του είναι άλλος άνθρωπος,ο Νίνης παίζει τους τελευταίους δύο μήνες ενώ είχε μείνει αρκετό καιρό χωρίς ομάδα,ο Τοροσίδης παίζει όποτε δεν έχουν ποιόν να βάλουν στη Ρώμα,ο Σταφυλίδης στην Τσάμπιονσιπ(καλύτερα να έπαιζε στον Ατρόμητο),από τον Καρέλλη μην περιμένεις πολλά ενώ οι μόνοι που έπαιζαν ήταν οΜανωλάς και ο Παπασταθόπουλος και ο δεύτερος δεν ήταν πάντα στις βασικές επιλογές του Κλόπ.Δείτε λίγο τους Ελβετούς με τον Σακίρι να είναι αυτός που τους οδηγεί στο EURO και παίκτες όπως ο Λιχτστάινερ και Ινλέρ που πρωταγωνιστούν στα πρωταθλήματα που αγωνίζονται.Ακόμα και ο Τσάκα που είναι ένα νέο παιδί του χρόνου θα αγωνίζεται στο Τσάμπιονς Λίγκ.Οι Αυστριακοί έχουν ένα παίκτη σαν τον Αλάμπα και άλλες ομάδες και δεν αναφέρομαι στα μεγάλα ονόματα.Ακόμα και οι αλλαγές μας ήταν το ντεμπούτο του Κολοβού και του Φούντα σε ένα παιχνίδι που χάναμε.Τόσα χρόνια εμείς είχαμε τις επιτυχίες και εκείνοι βρίσκονταν στην αφάνεια γιατί είχαμε του κατάλληλους.Η αλήθεια είναι πως αυτή η Εθνική δεν αγαπήθηκε ποτέ από κανένα.Γιουχάραμε το τρόπο παιχνιδιού της ομάδας,τους παίκτες όπως τον Κατσουράνη και τον Σαμαρά,προπονητές και όλους αυτούς τους άμπαλους που οδήγησαν στην κορυφή την Ελλάδα.Όταν έβλεπα τον αγώνα έλεγα που είναι ο Σάντος,ο Σαμαράς και ο Κάρα,που είναι το χειρότερο ποδόσφαιρο του κόσμου και οι νίκες με 1-0.Δεν παίζαμε θεαματικό ποδόσφαιρο αλλά αυτό μπορούσαμε και αυτό είχαμε μάθει και αυτό πρέπει να συνεχίζουμε να κάνουμε και σε όποιον αρέσει.Σε όποιον δεν αρέσει μπορεί να κάθεται και να βλέπει να χάνουμε δύο φορές από τα Νησιά Φερόε και να μας κοροϊδεύει όλη η Ευρώπη και ίσως νιώσουν ευχαρίστηση.Έχω την εντύπωση πως έχουμε έρθει στην προ EURO 2004 εποχή.Για όσους την έζησαν ξέρουν πόσο σημαντικές ήταν όλες αυτές οι επιτυχίες τα τελευταία δώδεκα χρόνια.Για όσους δεν την έζησαν καλό θα ήταν να ακούσουν κάποιον που γνωρίζει και μετά να μιλήσει.Για κάποιους ο Ολυμπιακός ,ο Παναθηναϊκός ,η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ είναι όλος τους ο κόσμος.Κολλημένα μυαλά στο έτος 2015 και συνεχίζουμε......
Και Μην Ξεχνάτε κάντε μια κοινοποίηση
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)








0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου