Οι νυχτερίδες στα αστέρια

       Η Βαλένθια του χρόνου θα βρίσκεται κατά πάσα πιθανότητα στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.Και λέω κατά πάσα πιθανότητα διότι θα πρέπει να υποστεί τη διαδικασία του προκριματικού γύρου προκειμένου να εξασφαλίσει μια θέση στους εκθαμβωτικούς ομίλους της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης στον πλανήτη.Πως κατάφερε όμως μια ιστορική ομάδα σαν τη Βαλένθια να φθάσει από την ελίτ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου στο πρώτο μισό της προηγούμενης δεκαετίας,κοντά στον πάτο στο δεύτερο μισό της και να βρίσκεται σήμερα πάλι στις κορυφαίες ομάδες της Πριμέρα και προ των πυλών του Τσάμπιονς Λιγκ;Η απάντηση είναι απλή αλλά μάλλον θα πρέπει να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Χωρίς τίτλο αλλά με δύο συνεχόμενους τελικούς Τσάμπιονς Λιγκ

      Με αρχιτέκτονα τον μεγάλο Έκτορ Ραούλ Κούπερ,που παρεπιπτόντως έχει περάσει και από τα μέρη μας ως προπονητής του Άρη η Βαλένθια κατάφερε να χτίσει τη διετία 1999-2001 μία πολύ ισχυρή ομάδα εντός και εκτός συνόρων.Παρά το πολύ καλό ποδόσφαιρο που παίζανε οι νυχτερίδες ωστόσο,δε καταφέρανε να το μετουσιώσουν σε τίτλους πέρα μόνο από την κατάκτηση του Ισπανικού Σούπερ Καπ που δεν είναι και κάτι το ιδιαίτερο για να είμαι και ειλικρινής.Κατάφερε όμως να πετύχει κάτι μοναδικό καθώς έφθασε σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ δύο συνεχόμενες σεζόν!Πρώτα τη σεζόν 1999-2000 με αντίπαλο τη μεγάλη της αντίπαλο από το ισπανικό πρωτάθλημα Ρεάλ Μαδρίτης κόντρα στην οποία δε μπόρεσε να προβάλλει μεγάλη αντίσταση και ηττήθηκε τελικά με 3-0.Η εξέλιξη αυτή όσον και αν στεναχώρησε τις νυχτερίδες,δε κατάφερε να τις πτοήσει καθόλου και έτσι με μεγάλη προσπάθεια την επόμενη ακριβώς σεζόν βρέθηκαν στην ίδια θέση αυτή τη φορά με αντίπαλο τη Μπάγερν Μονάχου που ήδη είχε χάσει με πολύ

άσχημο τρόπο έναν τελικό Τσάμπιονς Λιγκ(κόντρα στη Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ με 2-1 στις καθυστερήσεις).Το κίνητρο επομένως ήταν σαφώς μεγάλο και γα τις δυο μεριές και το μόνο που έμενε να φανεί είναι ποιος το ήθελε πιο πολύ.Η διαφορά ποιότητας ανάμεσα τους υπήρχε αλλά δεν ήταν τέτοια που να απαγόρευε στη Βαλένθια να ονειρευτεί.Εν τέλει μετά από ένα εξουθενωτικό παιχνίδι το οποίο έληξε με 1-1 και μετά από παράταση η Βαλένθια ηττήθηκε με 5-4 στα πέναλτι και έτσι η Μπάγερν στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης εκείνη τη χρονιά.Οι βάσεις είχαν μπει όμως για να δούμε μια Βαλένθια που θα πρωταγωνιστεί και θα κατακτά τίτλους.
Η ώρα των τίτλων και η παρακμή

      Με την έλευση του Ράφα Μπενίτεθ στην ομάδα το 2001,η Βαλένθια είχε άμεσα αποτελέσματα καθώς στέφθηκε πρωταθλήτρια Ισπανίας την ίδια κιόλας χρονιά.Έφθασε κοντά και στο Σούπερ Καπ Ισπανίας χωρίς να τα καταφέρει καθώς ηττήθηκε στον τελικό από την επίσης δυνατή εκείνη την περίοδο Ντεπορτίβο Λα Κορούνια.Η επόμενη σεζόν πέρασε και δεν ακούμπησε για τη Βαλένθια αφού δεν πέτυχε καμία διάκριση ούτε μπόρεσε να κατακτήσει κάποιον τίτλο.Τη σεζόν 2003-04 ωστόσο κατέκτησε  για ακόμη μια φορά το 

πρωτάθλημα Ισπανίας και σαν μην έφθανε αυτό κατέκτησε και την κορυφή της Ευρώπης αφού στέφθηκε Κυπελλούχος κατακτώντας το Κύπελλο UEFA.Αυτή ήταν και τελευταία σεζόν του Μπενίτεθ που κλείνει μια σαφώς επιτυχημένη πενταετία ανοίγοντας όμως μια άλλη που έφερε τη Βαλένθια στο χείλος τους γκρεμού.Οι άστοχες επιλογές σε προπονητές αλλά και οι μεγάλες οικονομικές σπατάλες χωρίς τα ανάλογα έσοδα φτάσανε τη Βαλένθια σε σημείο να παλεύει να είναι μέσα στην πρώτη δεκάδα του πρωταθλήματος και να μένει έξω από την φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ τις λίγες φορές που έλαβε μέρος σε αυτό.Τα πολλά οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπισε την ανάγκασαν να προβεί σε πωλήσεις πρωτοκλασάτων τις παιχτών προκειμένου να κλείσει τις τρύπες.Παίχτες όπως ο Νταβίντ Βίγια,ο Χουάν Μάτα,ο Νταβίντ Σίλβα,ο Φερνάντο Μοριέντες και ο Νολμπέρτο Σολδάδο θυσιάστηκαν για να μην αντιμετωπίσει η ομάδα τους πιο άσχημα προβλήματα.Βέβαια το γεγονός ότι μόνο αυτή η τυχαία πεντάδα ποδοσφαιριστών έφερε στα ταμεία της Βαλένθια  έσοδα της τάξης των 135 περίπου εκατομμυρίων χωρίς να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τα προβλήματα της Βαλένθια καταδεικνύει τη δυσχερέστατη θέση των νυχτερίδων.Το αποκορύφωμα είναι ότι φτάσανε πολύ κοντά και στην πώληση του ιστορικού τους γηπέδου,του Μεστάγια με την προϋπόθεση όμως να μπαίνανε στο καινούριο τους γήπεδο με τα οικονομικά τους να αποτελούν τροχοπέδη σε αυτή τη προσπάθεια.
Η νέα αρχή και η νέα διοίκηση

     Τα χρόνια που ακολούθησαν για τη Βαλένθια ήταν κομβικά και δεν τα άφησε ν πάνε χαμένα.Στηριζόμενη σε πολύ μεγάλο βαθμό σε παίχτες από τις ακαδημίες της(διαθέτει άλλωστε από τις καλύτερες υποδομές στην Ισπανία)έκανε αργά αλλά σταθερά βήματα προς τα πάνω.Το μόνο που της έλειπε ήταν μια ισχυρή διοίκηση για να της δώσει το απαραίτητο σπρώξιμο και να διεκδικήσει ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο.Τον Αύγουστο του 2014 ο Φιλιππινέζος επιχειρηματίας Πίτερ Λιμ αγόρασε το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών του συλλόγου(70%)και αποπλήρωσε το μεγαλύτερο μέρος των χρεών του.Επιπρόσθετα το θέμα του καινούριου γηπέδου δεν έχει εγκαταλειφθεί και οι εργασίες προχωράνε κανονικά με τη διαφορά πως από 75.000 θέσεις που προβλεπόντουσαν τώρα θα έχει γύρω στις 61.500 και θα είναι έτοιμο σε μια διετία περίπου.Έτσι η Βαλένθια κατάφερε επιτέλους να αποκτήσει τη διοικητική σταθερότητα που τις έλειπε και να αφοσιωθεί στο αγωνιστικό κομμάτι,όπου με μεταγραφές όπως αυτές των Άλβαρο Νεγρέδο,Ροδρίγο και αρκετών ακόμα έμπειρων και ταλαντούχων παιχτών ανέβηκε επίπεδο και έκανε μια πολύ καλή και σταθερά ανταγωνιστική χρονιά επιστρέφοντας στο Τσάμπιονς Λιγκ μετά από απουσία πολλών χρόνων.
      Κλείνοντας,η Βαλένθια είναι σίγουρα μια από τις καλύτερες ομάδες στην Ισπανία διαχρονικά και το γεγονός ότι επιστρέφει στο Τσάμπιονς Λιγκ μόνο θετικό μπορεί να είναι.Προσωπικά είμαι πολύ περίεργος να δω πως θα ανταποκριθεί του χρόνου στους ομίλους εφόσον καταφέρει και προκριθεί σε αυτούς κάτι που όλοι πιστεύω ευχόμαστε.Ελπίζω να έχει μια εκ διαμέτρου αντίθετη πορεία με τη Μπιλμπάο φέτος που δε κατάφερε να ξεχωρίσει στον θεσμό.Όπως και να χει μόνο καλά πράγματα μπορεί να φέρει στην Βαλένθια η επόμενη χρονιά και όλοι θα περιμένουμε με ανυπομονησία να τη δούμε σε δράση.