Ώρες μπροστά σε μία οθόνη και οι λέξεις δεν γράφονται,συναισθήματα τα οποία δεν μπορείς να εκφράσεις ,φράσεις που δεν υπάρχουν.Τί να γράψω;Για την καριέρα του τα τελευταία 16 χρόνια;Για τους τίτλους που δεν πήρε;Για την αξέχαστη νύχτα στη Κωνσταντινούπολη;Για το περσινό επεισοδιακό παιχνίδι με την Τσέλσι και το περίφημο γλίστρημα;Ότι και να γράψω είναι λίγο μπροστά στο μεγαλείο αυτού του ποδοσφαιριστή.Μιλάμε πλέον για ένα θρύλο και υπάρχει τεράστια διαφορά από το να είσαι απλά ένας καλός παίκτης.Ο Στίβεν Τζέραρντ παρέμεινε στην ομάδα παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε.ήταν εκεί για τη Λίβερπουλ και στα καλά και στα άσχημα.Θα μπορούσε κάλλιστα το καλοκαίρι του 2005 να αποχωρίσει και να φύγει για την Τσέλσι.Ναι θα έπαιρνε πρωταθλήματα ,ναι θα έπαιρνε ένα ακόμη ίσως και δύο Ευρωπαϊκά αλλά τότε θα έμενε στις αναμνήσεις μας ως ένας πολύ καλός ποδοσφαιριστής όπως προανέφερα ενώ τώρα είναι πραγματικός θρύλος.Αυτή είναι η διαφορά.ότι υπηρέτησε μία ομάδα που αγαπούσε από μικρό παιδί κι δεν την πρόδωσε ποτέ και για κανένα λόγο.Η όλη ιστορία έχει ένα ρομαντισμό που λείπει από την εποχή μας και θα είναι πάντα για εμάς η σημαία της Λίβερπουλ.Η σημαία που υπάρχει στο Άνφιλντ από τους οπαδούς των κόκκινων και δείχνει τον Τζέραρντ να σηκώνει το κύπελλο με τα μεγάλα αφτιά.
Και όπως όλα τα ωραία έτσι και αυτό έφτασε στο τέλος του.Σε ένα συγκινητικό παιχνίδι με την Κρίσταλ Πάλας όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα επάνω του.Υπήρχαν οπαδοί που ταξίδεψαν χιλιάδες χιλιόμετρα για να τον δούν να αγωνίζεται για τελευταία φορά με την κόκκινη φανέλα,και μιλάμε για τον Τζέραρντ όυτε για τον Ρονάλντο ούτε για τον Μέσι.Σου μαθαίνει τί θα πεί πίστη μέχρι την τελευταία στιγμή,μέχρι το τελευταίο λεπτό.Στο αντίο του λοιπόν συγκινήθηκε κι αυτός και όλο το γήπεδο και είναι απόλυτα φυσιολογικό.Προσωπικά δεν συγκινήθηκα με τις δηλώσεις του ούτε με το τραγούδι των οπαδών.Συγκινήθηκα όταν για τελευταία φορά χτύπησε το χέρι του στο ΄΄This is Anfield΄΄στη φυσούνα του γηπέδου.Όσοι και να το κάνουν δεν θα το κάνουν ποτέ σαν τον μεγάλο αρχηγό.Ο Τζέραρντ είναι αξίες που πρέπει να τιμάμε γιατί δεν υπέκυψε στα χρήματα των υπολοίπων και όσο και αν σας φαίνεται περίεργο υπάρχουν και τέτοιοι άνθρωποι γιατί πάνω από όλα είναι άνθρωπος με ήθος και κάποια στιγμή ήταν σίγουρο πως θα ανταμειφθεί.Μπορεί να μην κέρδισε τίτλους κέρδισε όμως την αγάπη του κόσμου και μία αξέχαστη νύχτα στη Πόλη που είναι πιο σημαντικά από όλα τα αγαθά του κόσμου.Τιμή και δόξα σε αυτόν που μας έμαθε να ονειρευόμαστε,να πιστεύουμε και τέλος να πετυχαίνουμε
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου